هدف از انجام این تحقیق، جداسازی ناخالصیهای آهن، آرسنیک و آنتیموان از محلول لیچ کانسنگ سیلیکاته روی با استفاده از روش های ترسیب شامل ترسیب هیدروکسیدی از طریق تغییر pH و ترسیب احیایی با تغییر پتانسیل اکسایش/کاهش می باشد. به این منظور، نخست با بهره گیری از الگوی طراحی آزمایش نسبت به ترسیب هیدروکسیدی و سپس ترسیب احیایی اقدام گردید. شرایط بهینه حذف این ناخالصی ها با حداقل اتلاف یون های روی، ضمن بکارگیری دو روش فوق الذکر، در حضور Ca(OH)2، 5/4 =pH، دمای °C 70، زمان 40 دقیقه برای ترسیب هیدروکسیدی و 5/0گرم بر لیتر پودر روی، دمای °C 60 و زمان 60 دقیقه، برای ترسیب احیایی، حاصل شد. در این شرایط اکثر ناخالصی ها از جمله 98 درصد یون های آهن و آرسنیک، بیش از 80 درصد یون های آنتیموان و حدود 5/60 درصد یون های مس به عنوان اصلی ترین ناخالصیهای همراه از محلول لیچ حذف شدند. همچنین در این فرآیند تنها 63/5 درصد از یون های روی ضمن ترسیب سایر ناخالصی ها، اتلاف گردید. به این ترتیب، عمده ناخالصی های موجود در محلول باردار قبل از بکارگیری روش استخراج حلالی، با انجام یک پیش تخلیص موفق، از سیستم حذف شدند. نتایج نشان داد پارامتر pH و نوع عامل ترسیب، بیشترین تأثیر را در فرایند ترسیب داشته اند.